در ۵ آگوست سال ۲۰۱۰، معدن مس و طلای سن خوزه در شمال شیلی دچار حادثه شد و ریزش کرد. در نتیجه این حادثه ۳۳ نفر از معدنچیان گرفتار شدند و تیم ۱۳۰ نفره‌ای که برای نجات معدنچیان تلاش می‌کردند قادر به ارتباط با آنها نبودند. عملیات نجات شروع شد و تعدای چال برای تعیین موقعیت معدنچیان حفر گردید و تا روز هفده‌ام (۲۲ آگوست) هیچ نتیجه‌ای در برنداشت، تا اینکه چکش و سرمته مینکون به هدف رسید و هنگامی که چکش و سرمته را بیرون کشیدند، کاغذی را دیدند که روی سرمته چسبانده شده است، روی کاغذ نوشته شده بود، همه ۳۳ معدنچی در پناهگاه معدن زنده و سالم هستند. مشخص شد که معدنچی‌ها زنده و سالم در عمق ۷۰۰ متری زمین در پناهگاه ۵۰ متر مربعی معدن گرفتار شده‌اند و تا آن زمان با تقسیم و جیره‌بندی ماهیهای کنسرو ذخیره شده در اتاق پناهگاه زنده مانده‌اند. این پناهگاه برای ۳۵ نفر و دو روز غذا طراحی و ساخته شده بود. خبر زنده بودن آنها، آنقدر مهم بود که سباستین پینه‌را، رئیس جمهور شیلی، شخصا در محل حاضر شد و نوشته را به رسانه‌ها نشان داد و بلافاصله همه شیلی این پیروزی را جشن گرفت.

مینکون افتخار می‌کند که در نجات معدنچیان کمک موثری انجام داده است. حفاری اولین کانال حیاتی که در روز دوشنبه ۲۳ اگوست به هدف رسید با چکش آرسی مینکون صورت گرفت. قطر این کانال ۱۳۶ mm بود و هنگام بیرون کشیدن چکش و سرمته، یادداشت مهم و مسرت بخش زنده بودن معدنچیان به سرمته چکش چسبانده شده بود. نجات کامل معدنچیان ۵۲ روز بعد صورت گرفت و از این کانال ارتباطی برای انتقال مواد غذایی، آب، دارو و تماس صوتی و تصویری با معدنچیان استفاده گردید.

در ادامه کانال دومی نیز به همین منظور با استفاده از چکش آرسی مینکون حفاری گردید. از طریق این کانال نیز یک یادداشت از مسن‌ترین معدنچی به همسرش ارسال شد. این دو کانال حفاری شده باعث زنده ماندن معدنچیان تا نجات کامل و بیرون کشیدن آنها گردید. همه اعضای شرکت مینکون از اینکه تلاش آنها باعث نجات معدنچیان شده بود احساس خوبی داشتند و از این اتفاق بزرگ بسیار خوشحال بودند و افتخار می‌کردند که در یک خبر خوب مشارکت داشته‌اند. پس از آن دولت شیلی درخواست کرد که چکش و سرمته مورد استفاده در عملیات نجات در کاخ ریاست جمهوری کشور شیلی نمایش داده شود.

و اما خلاصه‌ای از ادامه عملیات نجات:

در ۲۶ آگوست، معدنچیان از طریق کانالهای ارتباطی یک پیام ویدئویی برای خانواده‌های خود ارسال می‌کنند و از تلاش هایی که برای آزاد کردن آنها صورت می‌پذیرد قدردانی می‌کنند.

در ۳۱ آگوست برای آزاد کردن معدنچیان، با سه طرح A،  B و C از سه نقطه مختلف، حفاری آغاز می‌شود. حفاری طرح B با یک دستگاه Schramm T-130 انجام می‌شود. این دستگاه معمولاً برای حفاری چاه آب استفاده میگردد.

در ۶ سپتامبر، به سبب آسیب دیدن سرمته، مسولین، حفاری طرح B را به طور موقت متوقف می‌کنند.

 

در ۱۴ سپتامبر، همسر یکی از معدنچیان دختری به دنیا آورد و نام او را Esperanza که در زبان اسپانیایی به معنی امید است، گذاشت.

در ۱۷ سپتامبر، سوراخ طرح B به هدف می‌رسد. با این حال، قطر سوراخ فقط ۱۲ اینچ است و باید در مرحله دوم، قطر آن بیشتر گردد.

در ۹ اکتبر، طرح B  تکمیل می‌گردد.

در ۱۳ اکتبر، با کپسولی که برای نجات معدنچیان ساخته شده است همه ۳۳ نفر صحیح و سالم از زیر زمین بیرون کشیده شده  و آزاد می‌شوند.